Είσαι εδώ είσαι!

Αθήνα.
Αμπελόκηποι.
Ώρα 06:31'.

Κάθομαι παρέα με την θολούρα μου
και προσπαθώ να πατήσω κουμπάκια.

Σάββατο, ξημερώματα Κυριακής.
Ο Μάρτης, άλλαξε ώρα με DJ Shadow
κι εγώ σκαλώνω με το πριν και με σένα.

Γενικόλογα! όπως έλεγες γελώντας, τότε που τα πίναμε.

-Το ξέρεις το βουνό εδώ πιο πάνω;
Είναι το Αττικό Άλσος.

- Ναι, το ξέρω.

- Να πάμε κάποια Κυριακή για καφεδάκι.

- Πάμε ΤΩΡΑ!

-Και καμιά μπυρίτσα, δεν θα με χάλαγε...

Θυμάσαι τότε...

...πιτσιρίκια που τρέχαμε στο πάρκο
περιμένοντας να περάσει κάποιο αεροπλάνο;

...την μαυροφορούσα γρια που συναντήσαμε στο ρέμα;

… την προφητεία εκείνο το βράδυ;

*****

Αφέσου στο όραμα.

Δώσε προσοχή στη μουσική των τραίνων.

Μελέτησε τα σημάδια του καιρού.

Ζήσε στο μεταίχμιο και παρέμεινε αληθινός.

Πολλούς θα συνεπάρεις.

Λίγοι θα σε καταλάβουν.

---------------------------------------------------

μικρή μου, άνοιξε τα φτερά σου και πέτα!

πέτα

πέτα

πέτα

πέτα

πέτα

πέτα

πέτα!

Μπροστά, είναι η εξέλιξη.
Πίσω, όσα θυμάσαι!