Thursday, January 25, 2007

Πιο μπερδεμένος από ποτέ...

... και πιο αλλόκοτος από πάντα,
διέσχισε αστικές ερήμους.



Κτήρια θεόρατα δίχως ίχνος ζωής.

Μόνο τα δαχτυλικά αποτυπώματα του ανταγωνισμού
υπήρχαν στα τζάμια.



Έψαχνε αυτό το κάτι, που θα τον έκανε

τόσο δυνατό και σίγουρο που θα υπερίσχυε
έναντι της μοναξιάς του.



Χτύπησε το κινητό του…(άγνωστος αριθμός.)
Ξαφνιάστηκε.

Απάντησε.



- Ποιος;

- Τι κάνεις ρε φίλε;

- Ποιος;

- Είσαι καλά;

- Την παλεύω! Με ποιόν μιλάω;

- Τι σημασία έχει; Σε ρωτάω αν είσαι καλά κι εσύ σκαλωμένος με ρωτάς, ποιος είναι;

- Καιρό έχουν να μου κάνουν αυτή την ερώτηση…ε, μου φαίνεται λίγο παράξενο, ειδικά σε μια έρημο που νόμιζα πως είμαι μόνος.

- Ωραία λοιπόν, είμαι εκείνος ο άγνωστος που έπεσες πάνω του χθες το βράδυ, στο όνειρό σου.

- Μα δεν βλέπω όνειρα.

- Κάνεις όμως…

- Ο.κ.! τι θέλεις από εμένα;

- Να ξεκολλήσεις!!!

- Από τι;

- Από τον φόβο και την εθελοτυφλία.

- ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΙΜΑΙ!!!

- Την ταινία ¨ΤΟ ΜΙΣΟΣ¨ του Ματιέ Κάσσοβιτς την έχεις δει;

- Δεν βλέπω κουλτουριάρικες Γαλλόφωνες ταινίες.

- Οπότε άκου προσεχτικά...

...Ξεκινώντας η ταινία, μια φωνή έλεγε:

Ξέρετε την ιστορία για κάποιον που πέφτει από έναν ουρανοξύστη και κατά την διάρκεια της πτώσης του, για να τονωθεί, επαναλαμβάνει:











Μέχρι εδώ, όλα πάνε καλά.

Μέχρι εδώ, όλα πάνε καλά.

Μέχρι εδώ, όλα πάνε καλά.





Σημασία όμως, δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση.

Σημασία όμως, δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση.















80 comments:

Sigmataf said...

...

Bliss said...

:-)

μα κατα την πτωση νιωθεις ελευθερος

αναγεννηση

παροδικη μεν

λιγο πριν την ολικη καταστροφη!
ζα σου!

Sigmataf said...

γειά σου πλασματάκι.

annamaria said...

Oχι το γεγονος,
το αποτετελεσμα μετρα,
ομως αυτο...αργει ακομα!!

Sigmataf said...

Κάποιες φορές όμως, τα γεγονότα φέρουν την εμπειρία και το αποτέλεσμα τον σταθμό.

Σε φιλώ.
Καλό μας βράδυ.

(Όμορφο το τελευταίο σου ποστ)

annamaria said...

Ναι σιγουρα εμπειρια ειναι ολα τα γεγονοτα, ομως οχι ακομα σταθμος,
το ταξιδι ειναι μακρυ, κρυβει στιγμες ευτυχιας, εκπληξεις και γιατι οχι... διαφορετικο αποτελεσμα απο αυτο που νομιζουμε!!

Σε ευχαριστω πολυ!

Sigmataf said...

Ως προς το διαφορετικο αποτελεσμα απο αυτο που νομιζουμε!!
Θα συμφωνήσω.

Λέγοντας ότι πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι και σταθμός, δεν εννοω κατα ανάγκη, ο τελευταίος σταθμός.

Εγω ευχαριστώ για την επίσκεψή σου.

Ανατολή said...

H αρχή είναι το ήμισυ του παντός… To αποτέλεσμα είναι προκαθορισμένο…ή τουλάχιστον…προβλέψιμο. Τώρα άλλο αν το μετανιώνουμε στην συνέχεια…! Τότε μάλλον ψάχνουμε τρόπους διαφυγής η παρακαλάμε για ένα θαύμα!;)

Agent of Chaos said...

Jusqu' ici tout va bien, jusqu' ici tout va bien, l' important n' est pas la chute, c'est la terrisage.
Kαι το ασπρόμαυρο της ταινίας να πονάει τα μάτια σου, και το όπλο που κρατάει ο πρωταγωνιστής να στρέφεται σε σένα, σε μένα, σε όλους και κατά τη διάρκεια μιας ελεύθερης πτώσης ν' αναλογίζεσαι τις στιγμές που πέρασες στο θλιμμένο καναπέ σου,κομμάτια τσακισμένος, μπροστά από την οθόνη μιας τηλεόρασης που σκοτώνει τη ζωή σου, αλυσοδεμένος με χίλιες ηλίθιες συμβάσεις και πρέπει, και τότε σκέφτεσαι ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ Ν' ΑΡΧΙΣΩ ΝΑ ΖΩ?

soulmates said...

shmasia exei kai h ptwsh..
alla kai h anodos...
kalhmera

soulmates said...

kai h anodos einai pio duskolh...
einai anhforia...

seaina said...

Σημασία δεν έχει η πτώση, αλλά η αποφυγή της πρόσκρουσης .. αν αυτό είναι επιθυμητό!
Γιατί μπορεί πολλές φορές να έχουμε αφεθεί να πάρουμε την κάτω βόλτα, αλλά η δύναμη έγκειται στην επίτευξη της ανατροπής .. στην αλλαγή πορείας προς τα πάνω!
Αν πάλι η πρόσκρουση είναι το επιθυμητό, τότε ας είμαστε σίγουροι για αυτή και ας μετρήσουμε μετά τις παράπλευρες απώλειες και το αν άξιζε!
Φιλιά πολλά και καλημέρα!

Herinna said...

"κι αν φτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε".
Αφενός. Αφετέρου, πρέπει κανείς να διαλυθεί ενίοτε για να μπορέσει να ανασυσταθεί. Όπως γίνεται με τους πλανήτες ας πούμε.
Την καλημέρα μου

AVRA said...

ειναι απαραιτητη η πτωση για να ζησουμε την αναγεννηση?νομιζω πως οχι...

sunshine said...

Βασικά εγώ νομίζω πως είναι.. πάντα το πίστευα. Μετά την καταστροφή έρχεται η αναγέννηση... Δεν ξέρω, ίσως είμαι επηρρεασμένη και από το Fight Club που είναι και η αγαπημένη μου ταινία

Ghost-hunter-gr said...

Η πτώση καλή είναι αρκεί να είσαι δεμένος από κάπου ή κάποιος να σε κρατάει...
Εάν δεν τα έχεις αυτά, τότε όντως είναι άσχημη...
Μια άλλη λύση είναι να σε περιμένουν από κάτω με κάτι μαλακό...

Orelia said...

οντως σημασια εχει η προσκρουση
αλλά
μεχρι να συμβει αυτη, το σημαντικο οριζεται απο την πτωση..

(να με συμπαθας! ο Φυσικος -ειδικοτητα μου- μιλησε πρωτος μεσα μου.. :)) )

* διασχιζω τους δρομους που χαραξα, ευλαβικα, εν ειδη ιεροτελεστιας
μια και δυο φορες καθημερινα
επιτρεπω στα ιχνη μου να φαινονται, οταν ολοι οι παραγοντες -διαθεση, χρονος, εμπνευση- συνηγορουν
να μη γεμιζω τα μονοπατια, περιττα
φιλιά μικρε! :))

ladybug said...

Η πτώση είναι απαραίτητη.
Πώς αλλιώς θα ξεκαβαλήσουμε? :)

Καλημέρα.

Attalanti said...

"Έψαχνε αυτό το κάτι, που θα τον έκανε
τόσο δυνατό και σίγουρο που θα υπερίσχυε
έναντι της μοναξιάς του."

"It's not the fall that hurts, it's when you hit the ground."

πτώση στη χαρά, μπορώ να έχω;

Sigmataf said...

Ανατολή:
Αν μιλάς για μετάνοια της πτώσης, τότε....ίσως να σε σώσει η θέληση για αλλαγή.

Pythia said...

πτώση...

άγνωστη λέξη για την ψυχασθενή των πτήσεων... Και ψιτ παιδάκι σου απάντησα στο σχόλιο σου κι ας βγάζεις γλώσσα...

Sigmataf said...

Agent of Chaos:
Και το φλεγόμενο μπουκάλι που σκάει στον πλανήτη. Οι μπάτσοι που σκοτώνουν εν ψυχρω. Οι μειονότητες στην προσπάθεια της επιβίωσης και όλοι εμείς πληρώναμε εισητήριο στο σινεμά για να τα δούμε, ενω αν πηγαίναμε στο μεταξουργίο, Κολωνό, Γκάζι, Κυψέλη.Θα τα βλέπαμε τσάμπα.
ΜΉΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ;

soulmates:
Το τραγικό είναι όταν δεν θέλεις να παραδεχτείς την πτώση σου.

seaina:

Πραγματικά δυναμικό το comment σου γεμάτο ενέργεια και τσαμπουκά.
Και ναι, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
Φιλιά και σε εσένα.

Herinna:
Και πως είμαστε τόσο σίγουροι πως μετά την διάλυση θα υπάρξει η ανασυγκρότηση.
Μήπως είναι τόσο ολοκληρωτική η Ήττα;

Sigmataf said...

AVRA :
συμφωνώ μαζί σου.

sunshine:
Στο fight club;
ΌΜΟΡΦΗ ΤΑΙΝΙΑ.

Ghost-hunter-gr :
Κανονικά φιλαράκο.

Orelia:
Φυσικός η ειδικότητα με έφεση στην ποιηση.
Γιατί όχι;

ladybug:
Να ξεκαβαλήσουμε τι;
Τα καλάμια;
;))))

Attalanti:
Δυστυχώς οι μόνες πτώσεις, είναι αυτές που βλέπετε στην βιτρίνα.

Pythia:
Γιατί βγαζω γλώσσα;;;;;;

ladybug said...

Ε, μα ναι :))

Little A said...

Φυσικά κ είναι απαραίτητη η πτώση. Κ η πρόσκρουση ενίοτε χρειάζεται. Μερικές φορές είναι όπως στα κινούμενα σχέδια. Αφήνεσαι κ πέφτεις κ πέφτεις κ μόλις φτάνεις κάτω, ανοίγεις ένα κενό στο έδαφος, τσακίζεσαι μέσα κ γίνεσαι χαλκομανία. Αλλά μετά ξανασηκώνεσαι.

Sigmataf said...

ladybug:
:)))))))

Little A:
Κάτι σαν το κΟγιότ δηλαδή...

Anonymous said...

Ρε φίλε, πως τα συνδέεις όλα έτσι;
Ένα στοιχείο ψυχεδέλειας και ανατρεπτικότητας υπάρχει σε όλα σχεδόν τα ποστ σου.
Με έχεις αφήσει άφωνο πολλές φορές με αυτά που γράφεις.

Να συνεχίσεις να μας κρατάς παρέα τώρα που θα έρθει και ο χειμωνας(όπως λένε οι ειδικοί)

Little A said...

Αυτό ακριβώς είχα στο μυαλό μου ;)

Sigmataf said...

Anonymous:
Σε ευχαριστώ για τις καλές σου κουβέντες.
Όσο για τον Χειμώνα......
Φέτος έχει αργήσει κατα πολύ.

Little A:
Ο πιο γκαντέμης ήρωας είναι ο κογιοτ.
Πάντα την πατάει όχι κατα ανάγκη απο ηληθιότητα αλλά απο γκαντεμιά.

ΣεΞπΥρ said...

Ως εδώ πάμε καλά λοιπόν.

Η προσδοκία της σύγκρουσης κατά τη πτώση δίνει αυτή την ευδαιμονία ή η άγνοια των μελλούμενων? Δουλεύει και προς τις δύο κατευθύνσεις μάλλον.

Ασκαρδαμυκτί said...

Αν υποθέσουμε ότι η πτώση κρατάει 1 λεπτό, αν εξαιρέσεις το τελευταίο δευτερόλεπτο, όλα θα πηγαίνουν τέλεια...

Sigmataf said...

ΣεΞπΥρ:
Δεν ξέρω... μήπως η εθελοτυφλία δίνει την αυταπάτη της ευδαιμονίας;

Ασκαρδαμυκτί:
Στην ιστορία, την επιστήμη και τα μεγάλα γεγονότα δεν μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις.
Ωραία θα ήταν να μην υπήρχε το τελευταίο δευτερόλεπτο, αλλά έλα που υπάρχει.

:))))))

Little A said...

Αν θυμάμαι καλά όμως (που μπορεί κ όχι αλλά άλλο αυτό :P) στο τελευταίο επεισόδιο κάτι άλλαξε....
Έστω κ τότε!

Agent of Chaos said...

Συμφωνώ. Και πέρα από αυτά που είπες υπάρχει αυτό που έλεγε ο Προυντόν, μας φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε γονατισμένοι. Κι όσον αφορά την πτώση, σ'όλη τη ζωή μας μαθαίνουμε να φοβόμαστε και να κλειδαμπαρώνουμε τα παράθυρα. Η πτώση όμως, αν το καλοσκεφτείς, περιέχει μέσα της μερικά δευτερόλεπτα απόλυτης ελευθερίας, εσύ και το κενό, και υπάρχουν πάντα οι πιθανότητες να πληρώσεις το τίμημα της ελευθερίας ακριβά, να κάνεις το ανατρεπτικό και να προσγειωθείς στα δυο σου πόδια ή να πέσεις στο δίχτυ ασφαλείας που άπλωσαν για σένα δυο-τρεις αληθινοί φίλοι.

Sigmataf said...

Little A:
Λες για το γεύμα που έκανε;
Καλή φάση.
Πρέπει να αρχίσουμε σιγά-σιγά, να "τρώμε" αυτούς που το βάζουν στα πόδια.
;)

Agent of Chaos:
Όπως και να έχει όμως, επιβάλλεται να ψάχνουμε την γνώση.
Και ναί, φαίνονται τεράστιοι επειδή εμείς έχουμε γονατίσει.

Στην τελική όλοι τρώμε και χέζουμε.
Όλοι φοβόμαστε και έχουμε κόκκινο αίμα.
Όλοι είμαστε άνθρωποι με τα καλά και τα κακά.

Menios said...

..η ώρα της αλήθειας έφτασε..

Sigmataf said...

Kι αν δεν έφτασε, σίγουρα είναι πολύ κοντά.

Asimenia... said...

Αχ αυτή η άτιμη η πρόσκρουση...
Τρώμε τα μούτρα μας αλλά ευτυχώς, καλώς η κακώς ξανασηκωνόμαστε.
Τώρα όσον αφορά τις απώλειες, θα σε γελάσω.
Χέρια, πόδια, ψυχή...
Τα φιλιά μου Sigmataf!!!

Sigmataf said...

Αχ αυτή η άτιμη η πρόσκρουση...

3 parties a day said...

Πρέπει να μείνουμε στο κενό για να εστιάσουμε πάνω μας...:)

nahames nakanamoko said...

έχει αξία κόσμε η πτώση,
η λίγη στιγμή που σου αξίζει να ευχαριστηθείς!

έτσι απλά ανεύθυνα σταματάς να λογαριάζεις, όλα για μια ζαριά που ξέρεις πως στο τέλος χάνεις...μα μέχρι να χάσεις....fucking super!

εκεί στη Δανία ο Αλι στο Ungdomshuset,για το "Μίσος" μου έλεγε και σκεφτόμουν να πάω να το δω...

μετά το ποστ σου ρε μπαγάσα το πήρα απόφαση

nahames nakanamoko said...

α και κάτι άλλο

ποιός είπε ότι κι η πρόσκρουση δεν είναι γκαύλα;

ο agent of chaos τα είπε όλα

μπορεί να πέφτεις και στο τέλος μετά από όλα να ανοίξεις τα μάτια, να ψαχτείς ότι έχεις όλα τα μέλη σου, να κάνεις τη χούφτα σου γροθιά και απότομα να την εκσφενδονήσεις προς τα κει απ' όπου πήδηξες φωνάζοντας:

ΥΕSSSSSS!!!!!!!

Άβατον said...

Χωρίς Πτώση δεν υπάρχει πρόσκρουση :)

Herinna said...

Είμαστε τόσο σίγουροι γι'αυτό που με ρώτησες sigmataf, όσο το ότι θα ξυπνήσουμε το πρωί.

Sigmataf said...

3 parties a day:
Πρέπει να αγαπήσουμε τους εαυτούς μας για να εστιάσουμε και στους γύρω.

nahames nakanamoko:
Αξίζει να την δεις φιλαράκι την ταινία.
Ύστερα στείλε μου mail.

Άβατον:
Κανονικά!
Το ένα αυτοπροσδιορίζεται απο το άλλο.

Herinna:
Εντέλει δεν θα διαφωνήσω.

Καλό μας βράδυ.

zoyfitsa said...

Χρειαζονται πολλες προσκρουσεις για να αλλαξουμε κατι στα μεσα μας αλλιως δεν γινεται τπτ...

Καλο σ/κ Σιγμα Ταφ.

Sigmataf said...

Καλό μας ξημέρωμα.
Πάω για μία πρόσκρουση με το κρεβάτι.

;)

gitsaki said...

Εγώ,μια ομαλή προσγείωση-πρόσκρουση σε ένα αγαπημένο σώμα,μπορώ,παρακαλώ,να έχω;
Μέχρι εδώ,καλά!...
:)
Καλημέρα!

Sigmataf said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Anonymous said...

Γεια σου ρε φιλαράκο.Καιρο έχουμε να σε δούμε.



Γιάννης.

Sigmataf said...

Που είσαι ρε Johny.
Περίμενε σε παίρνω τηλ.

Sigmataf said...

gitsaki:
Αρκετά αισθησιακή η ατάκα.

melomenos said...

πριν το τέλος(πρόσκρουση)δείχνουμε τον πραγματικό μας εαυτό, λέμε πάντα τα πιο σοφά λόγια,γιατί δεν προλαβαίνουμε να σκεφτούμε εκεί!!!
καλησπέρα σου

Sigmataf said...

Κανονικά!

Αυτό ξανά πες το

allmylife said...

...

Sigmataf said...

allmylife:
!!!

Desposini Savio said...

Μετά από ένα 12ώρο τρελού ύπνου, ξύπνησα επιτέλους. Έφτιαξα το καφεδάκι μου, άνοιξα το laptopάκι, άναψα το τσιγαράκι και ήρθα να σε δω διαδυκτιακά φιλαράκι μου!
Η πτώση έχει το εξής καυλωτικό. Είσαι σχετικά ελεύθερος, έστω για λίγο. Και η πρόσκρουση είναι αυτή που θα σε διαλύσει και μετά θα πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να γίνεις ένας νέος Sigmataf, μια νέα Σάβιω (λίγο πιο σοφοί; Μπορεί).
Φόβος και εθελοτυφλία... μαλακίες. Απάθεια είναι όλα αυτά.
Για την ώρα προτείνω μια βόλτα στο Allou να μπούμε στα σφυριά, στα topspin έτσι για να νομίσουμε ότι πέφτουμε...
Καλημέρα τσίφτη

lust-time said...

Αν αντέχεις να πέφτεις ίσως μάθεις να πετάς...πιο μπερδεμένος από ποτέ και γώ

φεγγαροαγκαλιασμενη said...

..ειναι να βλεπεις το ποτηρι μισογεματο..καλησπερα..!!

Sigmataf said...

Desposini Savio:
Αν μπορούσες να με δεις θα διέκρινες χαμογελάκι.
Καλώς επέστρεψες.

lust-time:
Βέβαια απο την άλλη,ίσως αν πέφτεις συνέχεια, σου γίνεται συνήθεια+δεν παίρνεις την απόφαση να πετάξεις.
:)

με το φεγγαρι αγκαλια:
Αυτό με το ποτήρι έχει πλάκα.
Κάποτε ένα φιλαράκι μου είχε φέρει ένα ποτήρι μπροστά μου λέγοντας.
Αυτό το ποτήρι είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο;
Και του απάντησα:
Ποιό ποτήρι;
Καλό απόγευμα.

elemental_on said...

It's time now!
My time now!
Give me my
Give me my wings

Epsilon said...

Μα όποιος προκαλεί την πτώση πρέπει να είναι προετοιμασμένος για την πρόσκρουση, ή έστω υποψιασμένος!
Αλλιώς μάλλον τον σπρώξανε και δεν πέφτει με την θέλησή του ;-)

Sigmataf said...

elemental_on:
Χαίρομαι όποτε σε βλέπω.

Epsilon:
Όπως και να έχει, η ουσία είναι στην πρόσκρουση.

Καλό μας βράδυ.

Κατερίνα said...

Εκέινη την στιγμή της πρόσκρουσης όλα χάνονται. Ακόμα και η φώτιση της πτώσης.

o kairos said...

Το επικινδυνο ειναι να αρχισει να ανεβαινει και το εδαφος.

Sigmataf said...

Κατερίνα:
Κάτι σαν delete....

o kairos:
Να και μία εκδοχή ακόμα.


Καλό μας βράδυ

Herinna said...

χαχαχαχαχα! Καιρε!

Clowd said...

Η αλήθεια είναι οτι αν όντως πέσεις από ουρανοξύστη, αποκλείται να σηκωθείς, αλλά επειδή με το ελάχιστο μυαλό που διαθέτω, θεωρώ ότι η πτώση είναι μεταφορική....
Κάτσε κάτω μέχρι να νοιώσεις την ανάγκη να σηκωθείς.
"Άνθρωπος" σημαίνει "κοιτάω ψηλά", άρα είναι από τη φύση μας κάποια στιγμή να θέλουμε να σηκωθούμε.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα

Χάδη said...

δεν έχω δει την ταινία.
αλλά πιστέυω ότι όλα έχουν σημασία, και η πτώση και η πρόσκρουση, και νωρίτερα ακόμα, η απόφαση να πέσεις, οι λόγοι που σε οδήγησαν ως εκεί...
και φυσικά, σε μια τέτοια πτώση... δεν υπάρχει επιστροφή, δεν βλέπεις φως στο τέρμα, είναι το τέλος.

ωστόσο άλλες "πτώσεις" - τις λες και διαδρομές ή ταξίδια ή δοκιμασίες - που άλλοτε τις επιλέγεις, αλλά συνήθως σου τυχαίνουν, τις διανύεις με την ελπίδα ότι κάτι καλύτερο θα υπάρξει μετά, ότι θα ξαναγεννηθείς πιο ζωντανός, πιο ώριμος, πιο δυνατός. Και αφού τόσο χαμηλά έπεσες... θα έρθει εκείνη η ώρα που θα αρχίσεις πάλι να ανεβαίνεις τα σκαλιά για να φτάσεις ψηλότερα από πριν!

Χαιτετώ σε SigmaTaf!

(...τι κι αν μας έλεγαν στο μάθημα της έκθεσης να γράφουμε μικρές προτάσεις! χα χα χα εγώ το παράκανα!)

argyrenia said...

Τα είπαν όλα οι προλαλήσαντες.
Εγώ να πω ένα

Ε Ν Τ Υ Π Ω Σ Ι Α Σ Μ Ε Ν Η

Agent of Chaos said...

Kι αφού αναλύσαμε πόσο πονάει η πρόσκρουση ή πόσο βοηθάει ο πόνος στη συνειδητοποίηση της ύπαρξής μας ή πόσο αξίζουν μερικά δευτερόλεπτα ελευθερίας, μήπως να μαθαίναμε τώρα ν'ανοίγουμε τα φτερά μας και να πετάμε ψηλά; Γιατί ο φόβος και η απαισιοδοξία μας ακρωτηριάζουν τα χέρια μας σε σημείο που να ξεχνάμε πως αγκαλιάζουμε ή πως σφίγγουμε τη γροθιά μας. Καλημέρα..

Sigmataf said...

Herinna:
Καταπληκτική η ατάκα του καιρού.
Ίσως να φταίει και η ανομβρία, Γενάρη μήνα.

Clowd:
Αρκετά αισιόδοξο σενάριο.
Γουστάρω!

Χάδη:
Τι κι αν είναι μεγάλες οι εκθέσεις;
Τι κι αν σε μία πτώση βλέπεις κάποιο τέλος.
Σημασία έχει...
;)
Πως η ταινία είναι υπέροχη.

argyrenia:
Εντυπωσιασμένη απο την πρόσκρουση ή την ταινία;

Agent of Chaos:
Rebel with a cause!

VITA MI BAROUAK said...

Και γαμώ τις ταινίες…
Μα η πτώση είναι αναγκαστική. Πως αλλιώς θα πάρεις το σωστό δρόμο προς τα πάνω..

Pythia said...

Αξιότιμε sigmataf,
αν η μέρα σου είναι ήρεμη άνοιξε δυνατά τον ήχο...
Αν είναι ταραγμένη μην την εξημερώνεις μη!

Αν κατάλαβες τι σου λέω είσαι σε καλό δρόμο, αν όχι, σε καλύτερο!
Σμακ!

IdentityCafe said...

Bravo, wraio grapsimo!
xairomai pou se anakalypsa...
To La Haine htan koryfaia tainia apo polles apopseis, thymamai syzhthseis epi syzhthsewn me thn parea pro dekaetias...
Krima pou o M.K den gyrise meta tainia san ki auth...

Αιολος said...

Είναι ελέυθερη και κρύα κι αχαλίνωτη η πτώση...

Sigmataf said...

VITA MI BAROUAK:
Γεια σου ρε Β.Μ.
καιρό έχουμε να τα πούμε.

Pythia:
Κάπου σε πιάνω και κάπου σε χάνω.
Σε τι δρόμο βρίσκομαι;

IdentityCafe:
Καλώς ήρθες.
Το μίσος ταινιάρα. Κάπως έτσι, όπως τα λες προ δεκαετίας.
Όσο για το Μ.Κ. τι να πούμε;
Έβαλε τα χέρια του κι έβγαλε τα μάτια του.
Γούσταρε Αμερική και ανάλαφρα φιλμάκια.

Αιολος:
Τις φωνές απο τα λάθη κάποιος πρέπει να φιμώσει...

Pythia said...

o χαμένος... ε ξέρεις... τα παίρνει όλα οπότε επέλεξε το σωστό ή το λάθος περι ορέξεως...

Sigmataf said...

Ο χαμένος όχι απλώς τα παίρνει, μα τα καταπίνει και όλα.

Περί ορέξεως, ανατροπή.

Sigmataf said...

Έτσι για το 80.

video του sigmataf

Loading...

προφιλ του sigmataf

My photo
athens, center, Greece
www.myspace.com/sigmatafmusic